Met elkaar vormen de vier dansers/muzikanten een punkbandje. Maar tussen en tijdens de korte, luidruchtige nummers door zijn de spelers voortdurend in beweging. Je snapt meteen waar de naam Brut Movement vandaan komt, wat ‘rauwe beweging’ betekent. Niet vaak zie je dansers zò wild en vrij bewegen. En dan laten ze zich ook nog helemaal gaan in hun absurde, theatrale ideeën. Ze wisselen elkaar af als zangers, muzikanten, honden, geliefden of de golven van de zee. Razensnelle verkleedpartijen zijn onderdeel van de show, en het gevecht met een kostuum wordt soms een bizarre bewegingsscène. Een uitgangspunt bij Opéra Punk is dat er geen verschil is tussen vóór en achter het toneel, dus het onderlinge gedoe tussen de bandleden wordt hier ook theater. Uitbundig spektakel wordt afgewisseld met geestig suffige gesprekjes. Alles kan interessant zijn, wil Brut Movement hiermee zeggen, en het gewone leven kan je ook als kunst zien.

Brut Movement werkt vanuit Brussel, maar bestaat uit een Zwitser en drie Italianen. Irene Occhiato en Paola di Bella zijn opgeleid als moderne dansers, Florian Vuille studeerde fysiek theater en is gespecialiseerd in clowns-technieken, en Luigi Bisogno besloot na zijn muziektheater-opleiding te gaan dansen. Het collectief vond elkaar in hun liefde voor vrije improvisatie en anarchistische kunst. En in hun gedrevenheid om ook een jong publiek hier in mee te nemen.