5 t/m 14 juni 2026
Voor het programma-aanbod selecteert Festival Tweetakt producties op zeggingskracht en toegankelijkheid voor een jong publiek, en op artistieke vernieuwing. Uitgangspunt is wat makers bezighoudt. Met thematische lijnen in het programma signaleert Tweetakt actuele ontwikkelingen.
Dat opvallend veel (jeugd)theater- en dansmakers momenteel circustechnieken inzetten om er verhalen mee te vertellen, is bijvoorbeeld terug te zien in de selectie van dit jaar. Ook constateert Tweetakt veel artistieke vernieuwing in het betrekken van het publiek bij voorstellingen via een zorgvuldig uitgedachte en uitgevoerde publieksparticipatie. Zoals bij de in Denemarken geproduceerde danssolo van de Spaanse danser/choreograaf Quim Bigas, die buiten op pleinen het verzamelde publiek zo meeneemt in zijn verbeelding van opperst dansgeluk dat hij iedereen in beweging brengt. Bij ontwikkelingen als deze zoekt het festival de meest aansprekende, hoogkwalitatieve producties.
In de samenwerking van Festival Tweetakt met de Nederlandse jeugdgezelschappen ligt de focus ook bij voorstellingen van nieuwe makers uit hun talentontwikkelingstrajecten. Werk van Nederlandse makers worden aangevuld met bijzondere producties uit het buitenland. Dat geldt zowel voor het theaterprogramma als voor de beeldende kunst op de jaarlijkse jeugdtentoonstelling op Fort Ruigenhoek. Uit Zweden komt een overrompelend fysieke, beeldende voorstelling van de internationaal vermaarde choreograaf Ingri Fiksdal. En van de Turks/Duitse theatermaker Ceren Oran toont Tweetakt de succesproductie Spiel im Spiel, een prachtig beeldend spel met spullen en kledingstukken voor het jongste publiek. Elk jaar omvat het festivalprogramma vernieuwende voorstellingen uit België, specifiek van gezelschappen die zich hebben gespecialiseerd in het volwaardig betrekken van kinderen of jongen als uitvoerenden en medemakers. Zoals dit jaar The Beach, de voorstelling die Sarah Vanhee maakte bij hetpaleis. Jongeren vertellen en verbeelding hierin hun intieme gedachten over seksualiteit en erotiek, met gebruik van teksten die weer zijn geschreven zijn door andere Vlaamse jongeren.
Elk jaar komt er een groot aantal buitenlandse programmeurs naar Tweetakt, voor het internationale bezoekersprogramma dat voor hen is samengesteld. Dit biedt Nederlandse makers de kans op speelbeurten over de grens.
Festival Tweetakt nodigt (podium)kunstenaars uit om zich met hun werk te richten tot een jong publiek. Nieuwe makers krijgen daarvoor een opdracht van het festival. Zij worden begeleid in een meerjarig traject. Dit jaar zijn dat Zenzi Alwart en Mats Hoogland. Door het ondersteunen van beginnende theatermakers bij hun eerste stappen in het werkveld, vormt Tweetakt een schakel in de professionele keten. Het festival stimuleert ook vernieuwing in de jeugdkunsten door producties die voor volwassenen zijn gemaakt, bij geschiktheid te presenteren aan een publiek van kinderen of jongeren. Dat is het geval bij het grootste deel van de beeldende werken die geselecteerd zijn jeugdtentoonstelling. De sprankelende voorstelling Family van Louis Janssens, waarin queer spelers van verschillende generaties geestig en ontroerend vertellen over hun coming-out, staat op Tweetakt voor publiek van 15+. De broers Jeroen en Martijn van Arkel maken op uitnodiging van Tweetakt een 7+-versie van hun prijswinnende cabaretvoorstelling over opgroeien met een dominee als vader.
Dat Tweetakt elk jaar het historische forteiland Fort Ruigenhoek ter beschikking heeft, geeft makers mogelijkheid om op het heuvelige, groene terrein producties op buitenlocaties te maken. Vooral jonge makers krijgen op Tweetakt de kans om zich hierin te ontwikkelen. Voorstellingen staan daar temidden van (site-specific) beeldende kunstwerken. Het (jonge) publiek bezoekt op Fort Ruigenhoek zowel de voorstellingen – buiten en in de eigen mobiele theaters van Tweetakt – als de beeldend kunstwerken, en ervaart op een vanzelfsprekende manier de overeenkomsten tussen de verschillende kunsten: gebruik van de ruimte en van materialen, vergelijkbare thema’s en een fantasievolle verbeelding van de hedendaagse werkelijkheid.
De mooiste manier om een jong publiek bij podiumkunst te betrekken, is zien hoe leeftijdsgenoten daaraan deelnemen. Festival Tweetakt haalt elk jaar uit het buitenland bijzondere, artistiek hoogwaardige voorstellingen waar kinderen en/of jongeren op een volwaardige manier in participeren. Vooral in Vlaanderen hebben gezelschappen en makers zich hierin gespecialiseerd. Bij het debat over de moeizame Vlaams-Nederlandse uitwisseling dat Tweetakt vorig jaar organiseerde, werd de deelname van kinderen en jongeren benoemd als een kwaliteitskenmerk van het Vlaamse jeugdtheater. Het gaat hier om theater/dans die op de mogelijkheden van vaak onervaren spelers/dansers is gemaakt, en die de jonge uitvoerenden (en het publiek) overtuigend meenemen in een professioneel makersconcept.
Tweetakt heeft ervaren dat vooral jongeren, die zeker als vrij publiek niet makkelijk naar het theater te krijgen zijn, aangesproken worden door leeftijdsgenoten op het podium. Dit jaar toont Tweetakt The Beach, een voorstelling voor 15+ waarin elf Vlaamse jongeren een nacht doorbrengen op het strand, waar ze hun twijfels, verlangens, ervaringen en fantasieën delen over seksualiteit. Bijzonder is dat hun teksten zijn geschreven door weer tien ándere jongeren. Theatermaker Sara Vanhee, die de voorstelling maakte bij het Antwerpse jeugdgezelschap hetpaleis, begeleidde de jonge schrijvers daarin bij schrijfworkshops op Brusselse scholen.
Opvallend is hoeveel interesse er momenteel onder (jeugd)theatermakers voor traditionele circustechnieken als acrobatiek, jongleren, balanceer-acts en goochelen, die zij betekenisvol inzetten in een theatrale vertelling. Het spektakel hiervan is voor jong en oud is heel aantrekkelijk, zeker als de makers het publiek meenemen in de spanning of een moeilijke act ook lukt. Vertoon van virtuositeit gaat hier samen met het aanspreken van de verbeelding. Het is een terrein volop artistieke vernieuwing, toonde Tweetakt vorig jaar al. Komende editie organiseert Tweetakt een publiek gesprek met verschillende makers die in hun voorstellingen circustechnieken een grote rol toebedelen.
Voor Tweetakt 2026 selecteerde het festival de buitenvoorstelling Hugs & Handshakes (4-90) van de Vlaamse There There Company, waarbij eerst het publiek wordt meegenomen in gezamenlijke, eenvoudige hand-to-hand-acrobatiek, waarna de vijf performers het overnemen met een spectaculaire demonstratie van hun kunsten. Antes de… van Cie Tea Tree/BRONKS (2-99) is een beeldende voorstelling voor de allerkleinsten over het betreden van onbekend terrein, verbeeld door het acrobatische samenspel van Cie Tea Tree: een danseres en een acrobaat. Bij het acrobatische buitenspektakel Klauterstout, de nieuwe 4+ voorstelling van het Utrechtse collectief Rake Klappen, spelen drie werkmannen op een bouwplaats met kunst- en vliegwerk een spelletje ‘de vloer is lava’. Aan het eind van de voorstelling mag het jong publiek meedoen, begeleid door de performers. All before death is life (8+) is een wonderlijke goochelshow van beeldend kunstenaar en theatermaker Benjamin Verdonck maakte bij Theater Artemis over een goochelaar die zijn spektakeltrucs niet kan uitvoeren omdat zijn attributen niet zijn aangekomen. Met dagelijkse spullen creëert hij een alternatieve vorm van magie.
Voor Tweetakt is het theater een vrijplaats, waar acteurs, vanuit zichzelf of via personages, kunnen spelen met rollen en mogelijke identiteiten. Waar vooroordelen verzacht kunnen worden, en clichébeelden genuanceerd. In een tijd van polarisatie is de ‘tussenruimte’ die het theater biedt voor het nog ongedefinieerde en ongezegde, van groot belang. Zeker voor tieners en jongeren, die ruimte en tijd nodig hebben om uit te zoeken wie zij (kunnen) zijn, en om te experimenteren met rollen en identiteiten. De theatrale verbeelding van de verhouding tussen een ‘ik’ en een ‘ander’ vergroot het begrip van wat individuen onderscheidt én verbindt. Tweetakt zoekt elk jaar artistiek hoogwaardige voorstellingen die een jonge doelgroep hierin meenemen.
Dit jaar presenteert het festival de voorstelling Family van Louis Janssens aan publiek van 15+. Vier queer spelers uit verschillende generaties vertellen in prachtige, eenvoudige bewoordingen over hoe hun familie heeft gereageerd op hun coming-out. Overstijgend gaat Family over wat familie kan betekenen, en over wat het is om ouders te hebben die jou mogelijk niet begrijpen. Over je verloren voelen binnen een gezin gaat ook Onze Vader van de broers Jeroen en Martijn van Arkel. Speciaal voor Tweetakt maken zij een 7+ versie van hun prijswinnende cabaretvoorstelling over opgroeien met een vader die dominee is, en die meer aandacht heeft voor Jezus dan voor zijn eigen kinderen. Milky Way, een beeldende 8+ voorstelling uit het talentonwikkelingsprogramma van Maas Theater en Dans, gaat over je eenzaam voelen als eenling in een overweldigend universum, en de troost dat je in die eenzaamheid samen met anderen kan zijn.
Je moeten verhouden tot de oordelen van de buitenwereld staat centraal in The Ethereal Paradox (15+) van Zoë Chungong. De Vlaamse danseres Zoë Chungong verbeeldt en vertelt hierin welke invloed de blik van ‘de ander’ op een mooi uiterlijk heeft op jouw zelfgevoel: er wordt nooit gezien wie je écht bent. Van Non Creators Company staat op Tweetakt de voorstelling Losers (10+) over de druk om te presteren: in een tijd dat iedereen een winnaar moet zijn, is dit een ode aan de verliezers. Een vergelijkbaar thema heeft de 8+ voorstelling Diarree is mijn lievelingskleur die Julian Hetzel maakte bij Theater Artemis. De deelnemers aan een talentenshow komen in opstand tegen het beperkte idee van wat een ‘mooi’ en ’talentvol’ optreden zou zijn: echte kunst kan toch ook lelijk zijn, en vies?
Festival Tweetakt elk jaar naar artistiek hoogwaardige, vernieuwende dansvoorstellingen voor kinderen en jongeren. Moderne dans kan voor een jong publiek toegankelijk en aansprekend zijn, zo lang er helder gecommuniceerd wordt en de inhoud niet te abstract of zweverig is. Het is bijzonder als er danstheater wordt gemaakt dat geschikt is voor de allerkleinsten, waarbij de bewegers hun vaardigheden en techniek volop inzetten. Zo’n voorstelling is Zeg maar dag (4+) van Maas Theater en Dans, waarin drie bewegers oefenen in afscheid nemen. En Klop Klop Boem Boem, het nieuwe danseducatie-project uit het Smaakmakers-programma van het Utrechtse gezelschap De Dansers: publiek vanaf 4 kijkt eerst naar een korte voorstelling gebaseerd op het ritme van onze harteklop, waarna de kinderen samen met de dansers en de muzikant ritmische bouwsels maken en vrij improviseren met het geluid van hun lijven en stemmen. Voor kinderen en jongeren is er de dansproductie DIEP (10+) van collectief Serióós, waarin drie vrouwelijke performers dansend en rappen die diepte op zoeken van hun eigen emoties, op de beats van danser/muzikant Kenzo Alvares. Heel bijzonder is de dansvoorstelling Molar van de Spaanse danser en choreograaf Quim Bigas. Op buitenpleinen breng hij jong en oud in verrukking met zijn solo over het ultieme geluksgevoel: uit je dak gaan op de mooiste muziek die je kent.
Een vast onderdeel van de Tweetakt-programmering is theater waarin de betekenisvolle manipulatie van spullen en objecten centraal staat. Voor de ogen van het publiek wordt verbeelding gecreëerd uit levenloze materie, in het verlengde van hoe kinderen spelen. Dit vaak woordloze theater, toegankelijk voor jong en oud, laat het publiek de schoonheid van het dagelijkse ervaren, en de esthetiek van vormen, kleuren en materialen. Het sluit aan bij Tweetakts jaarlijkse beeldende kunsttentoonstelling voor kinderen op Fort Ruigenhoek.
In Silly Symphonies (AL) van de jonge Vlaamse groep Three is a Crowd zetten drie ‘geluidenmakers’ een keur aan objecten neer op het podium, en roepen daarmee in geluid filmische taferelen op, waarbij de objecten in de verbeelding een rol spelen. De Vlaamse danser en choreografe Carli Gellings neemt in Grip publiek vanaf de kleuterleeftijd mee in de manipulatie van gekleurde materialen en decorstukken. Bewegend daarmee roept ze een fantasievol landschap op dat voortdurend verandert. De woordloze voorstelling Elke rots wordt ooit een kiezelsteen van makersduo Plankton wordt op Tweetakt getoond aan publiek van 6+. In de maquette van een theater laten performers de tijd en de natuurkrachten huishouden, en roepen zo een poëtisch toekomstvisioen op. In de peutervoorstelling Wauw! van jeugdtheatergezelschap Bonte Hond laten drie spelers hun verbeelding los op kleurrijke objecten van gevouwen papier die zij zelf manipuleren. Uit Duitsland haalde Tweetakt Spiel im Spiel van de Turks-Duitse theater- en dansmaker Ceren Oran. Publiek vanaf 3 jaar wordt meegenomen in het spel ‘de vloer is lava’ van drie performers die kledingsstukken, schoenen, stoelen en hun lichamen gebruiken om de vloer zo min mogelijk aan te raken. Intussen creëren ze magische taferelen. Het jonge Utrechtse collectief ABSOLUUT komt naar Tweetakt met DIXI: beeldende, fysieke slapstick waarin een festivaltoilet een bron van fantasie wordt. En theatergroep De Horde speelt Totale uitverkoop waarin bezoekers van een supermarkt in gevecht raken met de tot leven gekomen koopwaar in de schappen.
Voor kinderen en jongeren wordt weinig vernieuwend muziektheater gemaakt. Tweetakt zoekt elk jaar naar makers die nieuwe of geïmproviseerde muziek theatraal zo inzetten dat deze toegankelijk wordt voor een jong publiek.
Daar is de Antwerpse Zonzo Compagnie is gespecialiseerd. Hun nieuwe theatrale concert Fest is geïnspireerd is op het honderd jaar oude Spaanse manifest ‘Anarchie uitgelegd aan kinderen’. Een muzikale viering van vrije expressie, spontane acties en de vrijheid nemen om tegen de stroom in te gaan. Het Brusselse muziektheatercollectief Brut Movement, geliefd om de wilde energie van hun shows en hun woeste verbeeldingskracht, komt naar Tweetakt met de 6+ voorstelling Opéra Punk. Die begint met deftige opera-achtige zang, en neemt het publiek vervolgens mee naar een geheime plek waar razernij en levenslust alle ruimte krijgen. In het kader van talentontwikkeling nodigde Tweetakt dit jaar de jonge muziektheatermaker Mats Hoogland uit om voor het festival een jeugdvoorstelling te maken. De doodsbange discobal is een theatraal, funky liedjesprogramma voor 6+ met groovy, ontregelende liedjes over jezelf klein willen maken. Uitgevoerd door Hoogland en drie funk-muzikanten.
Tweetakt selecteert elk jaar theater- en beeldende kunstprojecten die publiek de mogelijkheid geven om mee te doen. Als dit op een zorgvuldige manier gebeurt, is dit een bijzondere manier om de betrokkenheid bij kunst te verhogen en publiek aan te spreken op de eigen creativiteit. Bij de beeldende kunsttentoonstelling op Fort Ruigenhoek zijn altijd interactieve projecten. Zoals dit jaar Bruggenbouwers van het beeldende collectief De Wereld Repareren: in groepjes werken kinderen en volwassenen aan het maquette-ontwerp van een fantasievolle nieuwe stad. Ook het theaterprogramma van Tweetakt bevat (momenten van) publieksparticipatie. Bij de Spaanse dansvoorstelling Molar neemt Quim Bigas neemt het publiek dat om hem heen staat zò mee in zijn fysieke uitdrukking van een geluksgevoel, dat iedereen met hem mee gaat springen en juichen. De acrobaten van Hugs and Handshakes weten een uitwisseling met het publiek, die begint elkaar de hand schudden en omhelzen, uit te bouwen tot eenvoudige acrobatische kunsten die samen met de toeschouwers worden uitgevoerd. Bij Klauterstout van Rake Klappen mogen de kinderen op de speelvloer komen om, in navolging van en onder begeleiding van de theatermakers, te oefenen in klim- en balanceerkunsten. Een bijzonder participatieproject is L’enfer van danser/choreografe Jotka Bauwens. Onder het motto ‘iedereen kan dansen’ leer zij het publiek een eenvoudige, zinnelijke choreografie aan op het muzieknummer van Stromae, dat uiteindelijk gezamenlijk wordt uitgevoerd. En onder het motto ‘iedereen kan zingen’ komt het Space Choir, dat open staat voor iedereen met of zonder zangtalent, op Tweetakt samen met het publiek bekende popnummers zingen.
