De broers Jeroen en Martijn tellen af: nog zeven maanden en dan gaat hun vader, de dominee, met pensioen.
Veertig jaar lang wijdde hij zijn leven aan de kerk, aan God en de Heilige Zoon. Heeft hij straks eindelijk tijd voor zijn eigen zonen, vragen de broers zich af. Hoe zou de man die zondags hele preken hield maar thuis weinig zei, zijn twee zonen zien? In droogkomische scènes vertellen Jeroen en Martijn over opgroeien met een domineesvader. Bijvoorbeeld met een hilarisch stoere én ongemakkelijke rap waarin ze bekennen dat ze totaal geen ‘lieve jongens’ zijn. En een wanhopige oproep aan hun vader om met het gezin Wie is de Mol te kijken. De broers willen geen amen maar samen.
Jeroen en Martijn van Arkel studeerden allebei aan de Utrechtse Hogeschool voor de Kunsten. Jeroen (die ook theater maakt met het duo Koen en Jeroen) als acteur. Martijn als schrijver, hij schrijft gedichten, toneelstukken en filmscenario’s. In hun eerste gezamenlijke voorstelling spelen ze hun onderlinge verschillen slim uit. Met Onze Vader stonden ze in de finale van het Amsterdams Kleinkunstfestival. “Een goed ingespeeld komisch duo […] dat met hun theatraal goed uitgedachte voorstelling kan rekenen op de hardste lachmomenten,” schreef De Volkskrant.
Concept, tekst en spel: Jeroen en Martijn van Arkel
Eindregie: Pepijn Cladder
Met dank aan: Daniël van Veen, Jurrian van Dongen, Raoul Heertje, Annick Boer & Het Amsterdams Kleinkunst Festival
Concept, tekst en spel: Jeroen en Martijn van Arkel
Eindregie: Pepijn Cladder
Met dank aan: Daniël van Veen, Jurrian van Dongen, Raoul Heertje, Annick Boer & Het Amsterdams Kleinkunst Festival